Overslaan en naar de inhoud gaan
Logo van de Europese Commissie

Frederic

Frederic zorgt ervoor dat OIB (het bureau voor infrastructuur en logistiek van de Europese Commissie) toegankelijk is voor personen met een functiebeperking. Hij is zelf blind en werkt al sinds 1998 voor de EU-instellingen.
We vroegen hem welke speciale voorzieningen hij gebruikt bij zijn werk.

"Een computer met spraaksoftware (JAWS) en een brailletoetsenbord. Toen ik hier net kwam werken, bood DG Onderzoek en Innovatie me meer aanpassingen aan dan ik nodig had. Dat was een aangename verrassing. Mijn eerste ervaring was geweldig. Toen ik bij een andere dienst ging werken verliepen de aanpassingen iets minder vlot, maar met wat geduld kwam ik altijd te weten hoe ik kon krijgen wat ik nodig had."

Frederic vertelt ook dat zijn handicap geen probleem vormt binnen zijn team.

"Mijn handicap is hier een voordeel! Ik breng het altijd op een vrolijke manier. Ik doe niet net alsof ik alle leed van de wereld op mijn schouders draag. En mijn geleidehond helpt ook, hij is de mascotte van de afdeling."

Maurizio

Maurizio werkt bij het Europees Parlement als persvoorlichter. Hij is blind, maar is al sinds 2015 in dienst bij de Europese instellingen.
We vroegen hem wat hij van de selectieprocedure vond en of hij zich thuis voelt in zijn team.

"Het EPSO Accessibility Team verricht fantastisch werk! Tijdens de selectieprocedure ging alles van een leien dakje. Ik mocht de test in braille maken en kreeg hulp van een persoonlijk assistent. Bovendien kreeg ik ook nog een test in elektronisch formaat. Daarna moest ik enkel nog een sollicitatiegesprek voeren, dus daarvoor had ik geen bijzondere voorzieningen nodig. Ik voel me niet beperkt. Mijn handicap heeft me trouwens nooit belemmerd. Als je altijd een positieve houding aanneemt, zelfs wanneer mensen onwetend of sceptisch zijn, dan kun je heel wat deuren openen door je ervaringen met anderen te delen.

Maurizio heeft ook advies voor kandidaten met een handicap die willen solliciteren voor een carrière bij de EU:

“Volgens mij is het absoluut haalbaar. Je hoeft echt geen polyglot of superheld te zijn! Dat selectieproces kun je zeker aan. Het vraagt zo weinig tijd dat je eigenlijk niks te verliezen hebt, en wat je kunt winnen is een interessante carrière. De kosten-batenanalyse valt dus zeker positief uit. Het lastigste is eigenlijk het sollicitatieformulier... Maar als je dat eenmaal ingevuld hebt kost het je nauwelijks nog tijd, en dan krijg je een prachtige kans! Laat je dus niet afschrikken en ga ervoor!”

 

Krystle

Krystle werkt sinds 2002 als communicatiemedewerker bij de Europese Commissie in Brussel. Ze heeft een lichamelijke beperking waardoor ze minder mobiel is.
We vroegen haar welke speciale aanpassingen zij aangeboden heeft gekregen en of ze het idee heeft dat haar handicap een belemmering vormt voor haar werk.

"De Commissie heeft mij een rolstoel, een voetsteun, een aangepaste bureaustoel en een gereserveerde parkeerplaats gegeven. In de toiletten zijn ook steunen opgehangen. Ik voel me volledig geïntegreerd in mijn team. Als er een vergadering is, komen mijn collega's spontaan hulp bieden of vragen wat ze voor me kunnen doen. Het is heel fijn om zo gewaardeerd te worden en erkenning te krijgen voor mijn werk. Ik heb geen voorkeursbehandeling nodig, ik werk even hard als de anderen, al ben ik wat minder mobiel.

Krystle heeft advies voor andere kandidaten die speciale voorzieningen nodig hebben en die graag bij de EU willen werken.

"Aarzel niet, solliciteer! Geen enkele lichamelijke handicap is een obstakel, de selectieprocedures draaien om kennis, je hoeft geen marathon te lopen. Iedereen wordt geaccepteerd, ongeacht je nationaliteit, huidskleur, geslacht, lichamelijke handicap, enz. Niets is een belemmering. Er werken hier mensen met alle EU-nationaliteiten uit alle windstreken van Europa. Die verscheidenheid werkt positief. Een Maltese rolstoelgebruiker, een slechtziende Est, het maakt allemaal niet uit. Multiculturaliteit betekent samenwerken met anderen, zonder onderscheid. De EU-instellingen hebben diensten opgezet waar alle soorten mensen welkom zijn. "Gelijke kansen" is er geen loze kreet."

Fabio

Fabio is een eenheidshoofd bij het directoraat Human Resources van het Europees Parlement. Hij werkt sinds 1998 voor de EU-instellingen en hij mist een been.
We vroegen hem of hij speciale voorzieningen nodig heeft bij zijn werk.

"Als ik mijn prothese niet kan gebruiken, loop ik op krukken, maar dan kan ik mijn handen niet gebruiken. Ik gebruik geen speciale voorzieningen, maar ik heb wel IT-hulpmiddelen, zoals een Ipad. Door mijn prothese heb ik ook rugklachten en daarom heb ik een bureau dat in hoogte verstelbaar is. Ik heb ook recht op een gehandicaptenparkeerplaats. Het was niet moeilijk om deze voorzieningen te krijgen. Aangezien ik alleen een motorische handicap heb, is het niet zo problematisch. Ik kan mijn werk voor 100% doen.

Fabio heeft advies voor andere kandidaten die speciale voorzieningen nodig hebben en die graag bij de EU willen werken.

"We mogen niet bang zijn, we moeten er elf voor zorgen dat we een nieuwe situatie aankunnen. Vertrouw niet blindelings op anderen, dat alles wel in orde komt en dat het Parlement overal voor zorgt. Geen enkele organisatie kan alles perfect regelen. Bereid je goed voor. Dat geldt voor iedereen, maar vooral voor mensen met een beperking. Wij weten dat wij sommige dingen anders moeten aanpakken, dus ook de voorbereiding op een nieuwe baan.

Konstantinos

Konstantinos werkt al een jaar bij het directoraat-generaal Infrastructuur en Logistiek van het Europees Parlement in Luxemburg. In 2006 werd ontdekt dat hij multipele sclerose had. Hij loopt nu met een kruk. We vroegen hem hoe hij zijn werk vindt.

"Doordat ik in een omgeving werk waar iedereen me probeert te helpen (aardige collega's, aangepaste infrastructuur), is mijn toestand nu stabiel, ja misschien zelfs beter dan eerst. Bovendien ben ik op projecten gezet die me stimuleren om nog harder te werken. De verbetering van de voorzieningen voor mensen met speciale behoeften bij het Europees Parlement is namelijk iets wat me erg aanspreekt. Ik ben dan ook heel blij dat ik de kans heb gekregen om mee te werken aan de oplossing van de toegankelijkheidsproblematiek bij de Europese Unie."

Johan

Johan werkt al sinds 2014 als systeembeheerder bij het Europees Parlement in Brussel. In 2004 kreeg hij te horen dat hij autistisch is, al is dat op het eerste gezicht niet merkbaar. We vroegen hem of hij zich thuis voelt in zijn team en of zijn handicap hem in zijn werk belemmert.

"Ik voel me goed in dit team. Ik ben nogal extravert en daarom vind ik het fijn om met mijn collega's om te gaan. We maken veel grapjes en lachen heel wat af. De meeste van mijn collega's weten niet eens dat ik autisme heb. Door de jaren heen heb ik geleerd mijn autisme te verbergen. In de sector waarin ik werk komt autistisch gedrag trouwens wel meer voor. Maar misschien ben ik wel een beetje atypisch voor iemand met autisme. De meeste mensen denken dat iemand die autistisch is niet graag met anderen omgaat, maar dat klopt niet. Akkoord, mensen met autisme denken anders. Ze hebben bijvoorbeeld meer aandacht voor details en hebben vaak wat moeite met zintuiglijke prikkels. Maar wanneer ze zich op hun gemak voelen, genieten ze echt van het gezelschap van anderen."

Johan moedigt ook andere kandidaten met een handicap aan om te solliciteren voor een carrière bij de EU. Hij sluit af met wat advies:

“Het is fijn werken bij de Europese instellingen. De mensen staan hier erg open voor personen met een handicap. Ook de gebouwen zijn aangepast voor mensen in een rolstoel. Laat het selectiecomité maar eens zien dat je evenveel of zelfs meer in je mars hebt dan kandidaten zonder handicap. Wees zeker van je stuk, en ga ervoor.”

Ville

Ville is sinds 2013 juridisch medewerker bij de Europese Commissie in Brussel. Hij is blind geboren. We vroegen hem wat hij van de selectieprocedure vond en hoe hij zich nu voelt over zijn functie bij de Europese Commissie.

“Bij het Accessibility Team wisten ze waar ze het over hadden en kwamen ze goed georganiseerd over. Bij mijn inschrijving stelden ze een aantal voorzieningen voor om mij als blinde een eerlijke kans te geven in de eerste ronde van het vergelijkend onderzoek. Hun voorstellen waren op maat en hebben mij goed geholpen. Die goede samenwerking bleef doorgaan tijdens de rest van de procedure, ook bij het assessment. Een aangename verrassing voor mij was dat bijna alle documenten digitaal waren. Alle inkomende en uitgaande post wordt namelijk in elektronische databases geregistreerd. Ik gebruik een schermlezer en hoef dankzij die digitale documenten geen papieren versies in te scannen, zoals bij mijn vorige baan. De geweldige houding van mijn collega’s en leidinggevenden zorgt ervoor dat ik me hier echt thuis voel.”

Ville heeft ook wat advies voor kandidaten met een handicap die willen solliciteren voor een carrière bij de EU.

“Laat zien hoe gemotiveerd je bent. Een handicap moet je bekijken vanuit het standpunt van de werkgever. Bereid je dus voor op vragen over je handicap. Bedenk van tevoren redelijke oplossingen voor problemen die je kunt tegenkomen bij het uitvoeren van je functie. Blijf geduldig. Beschouw iedere sollicitatie en elk gesprek als een leerzame ervaring, zelfs als het resultaat tegenvalt. Concentreer je op wat je te bieden hebt in plaats van op wat je nodig hebt.”